Kolejny miesiąc zmagań z naszą religijnością. Czy uda nam się wszystko dobrze poukładać? Tym razem rozmawialiśmy o praktykach religijnych, które zawierają się w trzech filarach Kościoła: post, modlitwa i jałmużna. Żaden z tych filarów nie może być zaniedbany, w przeciwnym wypadku wszystko runie. Post jest głęboko zakorzeniony w Piśmie Świętym i tradycji Kościoła. Już pierwsi chrześcijanie dużą uwagę przywiązywali do postu. Papież Benedykt XVI w Orędziu na Wielki Post 2009 wyraźnie wskazuje, że post jest terapią pomagającą wyleczyć to wszystko, co uniemożliwia wypełnianie woli Boga. Bowiem, post to pełnienie woli Ojca, jak uczy nas sam Jezus. Modlitwa – cóż nie trzeba wile pisać na jej temat. Każdy z nas zna co najmniej kilka form modlitwy: różaniec, koronka do Miłosierdzia Bożego, Anioł Pański, modlitwa brewiarzowa, Namiot Spotkania, itp. Jałmużna – chyba najbardziej zaniedbana z praktyk. Kojarzy nam się głównie z Wielkim Postem i ofiarowywaniem pieniędzy dla ubogich, tudzież z wrzucaniem do wspólnego koszyka pokarmów w Wielką Sobotę. Jednakże jałmużna to każdy dar ofiarowywany dla innych. Moją jałmużną może być modlitwa w czyjejś intencji, ofiarowywanie odpustów za dusze zmarłych, rozmowa z osobą strapioną.
Wnioski: niestety najmocniejszym filarem jest modlitwa. Niestety, ponieważ pozostałe są liche, tak, że wszystko może się zawalić. Na szczęście uświadamiamy sobie, że nad nimi wszystkimi musimy pracować.
Fragment Pisma Św. na spotkanie: Mt 15,1-9